شیرینی دانمارکی در واقع فرانسوی است و از اشتباه یک شاگرد نانوا در قرن هفدهم زاده شد.
شیرینی دانمارکی، که در آمریکا کافی است فقط بگویید «یک دانمارکی» تا منظورتان را بفهمند، ریشه‌ای فرانسوی دارد. داستان از اوایل قرن هفدهم شروع می‌شود: شاگرد نانوایی به نام کلود ژله فراموش کرد کره را به خمیر اضافه کند و برای جبران، تکه‌های کره سرد را لای تاهای خمیر گذاشت. نتیجه سبک‌ترین خمیری بود که نانواهای فرانسوی خورده بودند و مشتریان آن‌قدر پسندیدند که ژله کافه خودش را در پاریس و بعدها در فلورانس باز کرد.
دستور از ایتالیا به اتریش رسید و اتریشی‌ها در جریان اعتصاب نانواهای دانمارکی آن را با نام «نان وینی» به دانمارک بردند؛ سپس نانواهای دانمارکی مهاجر آن را به سراسر جهان بردند. رویه طلایی این شیرینی از لعاب تخم‌مرغ و شکر درشت پیش از پخت است.
امروز دانمارکی در شکل‌های گوناگونی پخته می‌شود؛ پاکتی، فرفره‌ای، مارپیچ، بافته، هلالی و شاخی، با مایه‌های متنوع. ساخت آن‌ها در دیپلم شیرینی‌پزی و دیپلم نان‌پزی سان‌وی لی کوردون بلو آموزش داده می‌شود.